Alles is groter

Zaterdag is boodschappendag. Omdat we veel nodig hadden reden we wel naar 5 verschillende winkels. Eerst en vooral hadden we fietshelmen nodig. Hier in British Columbia is het namelijk verplicht een fietshelm te dragen. Daarvoor reden we naar Walmart, het is nu eenmaal niet nodig een dure fietshelm te kopen om er hier 2 maandjes mee rond te crossen. We vonden goedkope fietshelmen, maar de enige die mij pasten waren die voor kinderen, typisch... Welja, de enige reden waarom je het hier draagt is omdat je anders in de problemen komt met de politie.
Na de aankoop van de helmen gingen we naar de groenten en fruit winkel, waar de beste verse producten kon krijgen, de meeste kwamen van telers uit de buurt. We overladen onszelf met de heerlijke verse groenten en fruit en reden naar de volgende stop, de bakker. Brood is hier niet wat het bij ons is, bijna alles wordt in fabrieken gemaakt. Om bij een degelijke bakker te geraken moet je al een serieus eindje rijden. De bakker hier is eerder een winkel, het is groot, ik denk zo'n 4 tot 6 keer groter dan onze gezellige, bakkers waar je dan ook nog een gezellig babbeltje kan slaan.
We hadden nu al brood, groenten, fruit en fietshelmen, maar daarmee kom je nog niet toe voor een week. We reden verder naar de supermarkt, waar het woord SUPER wel mag uitvergroot worden. De winkel was gigantisch, en de porties die ze verkopen waren nog gigantischer: pizza'als karrewielen, zakken chips die je gegarandeerd niet binnengesmokkeld krijgt in de cinema,...
Toen kreeg ik nog te horen dat deze porties wel meevallen, in de VS is alles blijkbaar nog gigantischer. Dat kon ik me maar moeilijk voorstellen, maar ja, dit is en blijft Amerika.
De laatste winkel was de 'grote hoeveelheidenwinkel'. Daar verkopen ze alles in nog grotere hoeveelheiden. Joepie, nog groter dacht ik!
Thuis aangekomen moest alles nog in hun koelkast en diepvriezer geplaatst worden. Volgens Amerikaanse normen is de koelkast in dit huis klein, maar ik kan je verzekeren dat de koelkast hier naar Europese maatstaven groot is, groter dan de meeste koelkasten die ik ken.
Alweer, dit is Amerika, alles is groot.
Die middag gingen we de toerist uithangen en het uitzicht van op Burnaby Mountain gaan bekijken. Het adembenemend. Wat Vancouver zo speciaal maakt is de combinatie van al dat water (geloof me, hier is heel veel water) en de bergen.
Volgende bezoekje was aan de Simon Fraser University. Vancouver heeft 2 universiteiten: 1 aan de kust en 1 in de bergen. SFU lag in de bergen, redelijk op de top van een berg. Blijkbaar zijn er dagen in de winter waar de studenten afgesloten zitten door de sneeuwval in de bergen. Duidelijk was dit niet zo'n tactische plaats om een universiteit te zetten.
De gebouwen waren zo nieuw! Het was ontworpen door een bekende architect waarvan ik de naam vergeten ben, en het bestond voornamelijk uit beton. Het zag er niet mis ontworpen uit. Ik heb het niet zo voor beton, maar vele stukken waren mooi ontworpen.
Na het avondeten gingen we nog een wandelingetje maken in de ikea. Ja hoor, dat hebben ze hier ook. Een beetje belachelijk dat je enkele kilometers door een winkel moet lopen enkel en alleen voor een klein serviesje, een badmat en een serviethouder.